Jeroen Laureyns (°1976, Gent) is docent, lector, onderzoeker en kunstcriticus aan LUCA School of Arts. Hij studeerde in de jaren 90 van de vorige eeuw kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Gent, maar zijn mentale alma mater is de Universiteit van Heidelberg. Centraal in al zijn activiteiten staat het gesproken woord: zowel in zijn enthousiasmerende, maar ook vaak erg kritische bijdragen als kunstcriticus aan het programma Pompidou op Klara (VRT), als in zijn socratische les- en onderzoeksvormen aan Sint-Lucas in Gent (LUCA School of Arts) en in zijn denkende, luidop sprekende manier van schrijven in verschillende dagbladen als De Standaard, De Tijd of tijdschriften als rekto:verso & HART/GLEAN. In 2013 behaalde hij zijn doctoraat aan de VUB met het boek en de tentoonstelling 'Weg van Vlaanderen - Hedendaagse landschappen in de beeldende kunst 1968-2013'. Dankzij de harde kritiek van twee kunstenaars, Ellen De Meuter en Tina Gillen, op de complete afwezigheid van het vrouwelijk perspectief in zijn boek, nam hij zich voor om in zijn onderwijs en onderzoek op zoek te gaan naar een meer inclusief collectief kunstgeheugen, zowel lokaal (Belgisch) als internationaal (Europees). De eerste vier publicaties bij MER/Borgerhoff & Lamberigts vormen het startpunt voor een alternatieve canonvorming, onder titel 'De Vlaamse Blacks & De Belgische Schaduwschilders - Voorstellen voor een meer inclusief, collectief, Belgisch kunstgeheugen.' In zijn kunsthistorisch essay voor het boek 'Physis' van Jean De Groote werpt hij nog een licht op een andere duistere pagina uit onze collectieve verleden over het seksueel misbruik in de kerk en de bijhorende omerta & vendetta cultuur.
Contact
jeroenlaureyns@hotmail.com